Appius ve Virginia

“Yavru bir maymunun doğar doğmaz alınıp tıpkı bir
çocuk gibi tamamen insan ortamında yetiştirildiği
takdirde bir çocuk gibi büyüyeceği –hatta bir çocuğa
dönüşeceği– inancındayım, tabii dış görünüşü
dışında, ki bu konuda bile bir şeyler yapılabilir…”
Cambridge Üniversitesi’nde eğitim görmüş bilim insanı Virginia
Hutton, bir maymunu kendi çocuğu gibi yetiştireceği bir deneye
girişir. Yeni doğan bir ...

“Yavru bir maymunun doğar doğmaz alınıp tıpkı bir
çocuk gibi tamamen insan ortamında yetiştirildiği
takdirde bir çocuk gibi büyüyeceği –hatta bir çocuğa
dönüşeceği– inancındayım, tabii dış görünüşü
dışında, ki bu konuda bile bir şeyler yapılabilir…”
Cambridge Üniversitesi’nde eğitim görmüş bilim insanı Virginia
Hutton, bir maymunu kendi çocuğu gibi yetiştireceği bir deneye
girişir. Yeni doğan bir maymunu sahiplenir ve adını Appius koyar;
onu kundaklar, besler, uyutur. Virginia ona tıpkı bir insan gibi iki
ayağı üzerinde durmayı, okumayı ve konuşmayı öğretirken yıllar
geçer. Bu bir “medenileştirme” projesidir ve “başarısı” Virginia’nın
hayatını da değiştirecek, onu sıradan bir ömür sürmekten kurtaracaktır.
Ne var ki zekâsı geliştikçe Appius, “annesi” ve öğretmeni
Virginia’nın korku duyduğu yegâne şeye, ilk doğasını keşfetmeye
bir o kadar yaklaşır.
Virginia Woolf sonrasında gelen kuşağın en özgün yazarlarından biri
olarak görülen Gertrude Trevelyan, 1932’de basılan bu ilk romanında
hem insanın –Virginia’nın– hem de maymunun –Appius’un– sınırlarını,
güç ilişkilerini, medeniyetin tahakkümle olan bağını sorguluyor.