Eriyen Aşçıbaşı

“Bakın, kar ne güzel toplanıyor... Kardan adam yapmanın tam zamanı!” Öbürleri bağrıştılar: “Öyle ya… Haydi, kardan adam yapalım!” Ve hemen işe koyuldular. Kız sordu: “Erkek bir aşçı mı olacak, yoksa kadın aşçı mı?” “Erkek aşçı, erkek!” “Kardan yapılmış bir erkek heykeli kadınınkinden daha hoş görünür. Çünkü kadınınki hem tıknaz ve biçimsiz olur, hem de bacakları olmaz.” Az sonra aşçıbaşının kardan...

“Bakın, kar ne güzel toplanıyor... Kardan adam yapmanın tam zamanı!” Öbürleri bağrıştılar: “Öyle ya… Haydi, kardan adam yapalım!” Ve hemen işe koyuldular. Kız sordu: “Erkek bir aşçı mı olacak, yoksa kadın aşçı mı?” “Erkek aşçı, erkek!” “Kardan yapılmış bir erkek heykeli kadınınkinden daha hoş görünür. Çünkü kadınınki hem tıknaz ve biçimsiz olur, hem de bacakları olmaz.” Az sonra aşçıbaşının kardan heykeli yükselmeye başladı ve birkaç saat sonra da tamamlanmış oldu. Bu heykel, çiftlik sahibinin geçenlerde Paris’ten getirdiği sıska aşçıdan daha beyaz, daha gösterişliydi doğrusu. Her ne kadar o da beyazlar giyinerek ortada dolaşıyordu ama çok defa üstü başı kir içindeydi.