Triptikler

“O dönemki rüyalarımda sürekli kovalanıyordum, o güne kadar verilmiş savaşlar arasında ölüme meydan okuyan en akıl almaz savaşlara atılıyordum.”

1972’de yayımlanan dördüncü ve son romanı Triptikler’de Ann Quin, önceki romanlarındaki deneysel üslubu daha da uçlara taşır. Distopik bir ortamda, bir araba kovalamacasının tam ortasında, anlatıcının “Bir sürü ismim var. Bir sürü yüzüm,” diyerek kendini...

“O dönemki rüyalarımda sürekli kovalanıyordum, o güne kadar verilmiş savaşlar arasında ölüme meydan okuyan en akıl almaz savaşlara atılıyordum.”

1972’de yayımlanan dördüncü ve son romanı Triptikler’de Ann Quin, önceki romanlarındaki deneysel üslubu daha da uçlara taşır. Distopik bir ortamda, bir araba kovalamacasının tam ortasında, anlatıcının “Bir sürü ismim var. Bir sürü yüzüm,” diyerek kendini tanıtmasıyla başlayan roman kimi zaman kovalayan ile kovalananın yer değiştirdiği, kimi zaman gerçekliğin tamamen yitip fiziki ve edebi sınırların ortadan kalktığı bir anlatı.

Triptikler, okurun, kitabın kahramanıyla birlikte içinde kaybolacağı ve ancak kitabın bitişiyle uyandığında sona erecek bir düş.
“Quin’in nesri hiç bocalamıyor. Fevkalâde!”
Paris Review