Yitirdiğim Yanım

“Her insanın yitirdiği bir yanı vardır elbet. Kimisi çocuk yanını, kimisi çılgın,, kimisi umutlu, kimisi hayat dolu yanını yitirmiştir belki de. Ve insan yıllarca arar yitirdiği yanını. Bazen bir deniz kenarında, bazen bir köprü altında, bazen bir duvar dibinde, bir kuşun kanadında, çocukların gülüşünde bulur o yitirdiği yanını. Anlatmak ister insan, doğru kelimeyi bulamaz, doğru cümleyi kuramaz. ...

“Her insanın yitirdiği bir yanı vardır elbet. Kimisi çocuk yanını, kimisi çılgın,, kimisi umutlu, kimisi hayat dolu yanını yitirmiştir belki de. Ve insan yıllarca arar yitirdiği yanını. Bazen bir deniz kenarında, bazen bir köprü altında, bazen bir duvar dibinde, bir kuşun kanadında, çocukların gülüşünde bulur o yitirdiği yanını. Anlatmak ister insan, doğru kelimeyi bulamaz, doğru cümleyi kuramaz. Şiir olur dökülür kaleminden sayfalara. Yaş almakla olgunlaşmanın paralelliği arasına sıkışmış hayatlar… İnsan büyüdükçe bir yanı birikimleriyle çoğalırken bir yanı hep eksik kalır. Birikimler paylaşılır da yitirileler hep yanına, yarınına kalır insanın… Şair yitirdiği yanını; bazen “keşke” ile bazen hüzünle bazen umutla anlattığı bu ilk kitabını şiir severlerin beğenisine sunuyor.”